سفارش تبلیغ
ابزار بهینه سازی سایت
ابزار بهینه سازی سایت
درمان بیش فعالی

حتما نام «کودکان بیش فعال» را تا به حال شنیده اید. کودکان بیش فعال آن دسته از کودکانی هستند که کنترلشان بسیار دشوار است و والدین اغلب از دست آن ها به ستوه می آیند. آن ها اغلب به غلط به عنوان «بچه های بد و شر» شناخته می شوند و همه از دست آن ها شاکی هستند. اگر شما هم با این مشکل روبه رو هستید توصیه می کنیم حتما ادامه گزارش را بخوانید و با توجه به ضرورت درمان این اختلال از مشکلات بعدی که در انتظار فرزند شماست جلوگیری کنید.برای آشنا شدن با زوایای این اختلال که از آن به عنوان شایع ترین اختلال روان پزشکی کودکان یاد می شود با دکتر عاطفه سلطانی فر، فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان و فلوشیپ روان پزشکی کودکان خردسال کمک گرفتیم. وی در مقدمه به خراسان چنین می گوید: اختلال بیش فعالی یا ADHD   که در کودکان شایع است در صورت عدم تشخیص و درمان می تواند عوارض زیادی برای کودک و خانواده اش و جامعه داشته باشد. این اختلال 3 علامت اصلی دارد که مهم ترین آن معمولا با تکانشگری همراه است و در مرحله سوم نقص توجه و تمرکز است، به این ترتیب ADHD   3 طیف دارد در نوع شایع آن هر 3 طیف وجود دارد 2 نوع دیگر کودکانی که درگیر بیش فعالی و تکانشگری هستند و در تمرکز و توجه مشکلی ندارند و کودکانی که بیش فعال و تکانشگر نیستند اما در تمرکز و توجه مشکل دارند. دسته اخیر دیرتر از همه تشخیص داده می شوند زیرا به هنگام ورود به مدرسه است که مشکل تمرکز و توجه آن ها جدی می شود. این اختلال در پسران 3تا5 برابر دخترها دیده می شود و در 3تا5 درصد کودکان مدرسه ای قابل مشاهده است.


علایم بیش فعالی


یک کودک بیش فعال در وهله اول در مقایسه با کودکان هم سن و سال خود جنب و جوش و تحرک بیشتری دارد. معمولا نمی تواند یک جا بنشیند و اگر مجبور شود مدام وول می خورد. دوست دارد از بلندی بالا برود و شکایت دائمی والدین این است که دائما سعی می کند از ارتفاع بالا برود. زیاد صحبت می کند و وقتی از خواب بیدار می شود گویی باتری اش به کار می افتد و زمانی که می خوابد گویی باتری اش تمام شده است. علایم تکانشگری در کودک بیش فعال به این ترتیب است که کودک قادر نیست قبل از انجام کار به عواقب آن فکر کند. به خاطر همین ممکن است کارهای خطرناک انجام دهد. به عنوان مثال ممکن است در خیابان ناگهان دست مادر را رها کند و وسط خیابان بدود تا به چیزی که آن طرف خیابان مورد علاقه اش بوده، برسد. معمولا دوست ندارد صبر کند تا حرف دیگران تمام شود بنابراین معمولا وسط حرف دیگران می آید تا حرف بزند.صبر کردن در صف هم برای آن ها مشکل است و عادت دارند قبل از شنیدن سوال به صورت کامل پاسخ دهند.استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد درباره نقص تمرکز و توجه توضیح می دهد: نقص تمرکز و توجه باعث می شود حواس کودک به طور طبیعی زودتر پرت شود. به عنوان مثال به هنگام انجام تکالیف حوصله ندارد تا آخر آن را انجام بدهد و مدام بین انجام تکالیف سرش را با کارهای دیگر گرم می کند و والدین مجبورند آن ها را تا اتمام تکالیف همراهی کنند. اشتباهات آن ها اغلب ناشی از بی دقتی است و بسیار فراموشکار هستند و وسایل خود را به کرات گم می کنند. یکی دیگر از علامت های مهم نقص توجه و تمرکز این است که وقتی با او صحبت می شود گویی نمی شنود، حتی والدین در سن پایین تر می ترسند که شنوایی کودک مشکلی داشته باشد، در صورتی که مشکل شنوایی وجود ندارد و کودک به علت اختلال تمرکز و توجه نمی شنود.تشخیص این عارضه با بررسی فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان امکان پذیر است و آگاهی والدین و معلم درباره این عارضه بسیار مهم است. علایم این عارضه قبل از 7 سالگی در کودک قابل شناسایی است.علت اختلال ADHD   صددرصد شناخته شده نیست اما تحقیقات نشان داده که این اختلال می تواند جنبه ژنتیکی داشته باشد و دیده شده که در دوقلوهای تک تخمکی میزان بروز اختلال بیشتر از دوقلوهای 2 تخمکی است و از طرفی اختلال در خانواده یک کودک بیش فعال سابقه دارد.


هم چنین مشخص شده که قسمت هایی از مغز که در مهار محرک های نامربوط محیطی نقش دارد، در این کودکان کمتر از دیگر همسالان فعال است و نقص در تنظیم مواد شیمیایی در مغز این افراد نیز وجود دارد که خوشبختانه با درمان های کنونی این نواقص قابل کنترل است.مطالعات زیادی درباره نقش عوامل محیطی و تغذیه ای در بروز این عارضه انجام شده که نشان می دهد مواد غذایی نمی توانند علت اصلی بروز این اختلال باشند اما کمبود پروتئین و مصرف فراوان کربوهیدرات ممکن است در تشدید علایم بیش فعالی نقش داشته باشد.درباره سیر این اختلال باید گفت که بیش فعالی قبل از 7 سالگی شروع می شود و تا 12 سالگی ادامه پیدا می کند. حدود 50 درصد موارد بیش فعالی پس از 12سالگی خود به خود بهبود پیدا می کند و کودک جنب و جوش عادی پیدا می کند و نقص تمرکز و توجه او از بین می رود. اما در 40 تا 50 درصد تا سن بزرگسالی ادامه پیدا می کند که از آن به عنوان «اختلال بیش فعالی و نقص تمرکز و توجه بزرگسالی» یاد می کنیم.


عوارض خطرناک بیش فعالی


عوارض بیش فعالی درمان نشده طیف بسیار گسترده ای را دربر می گیرد که آگاهی والدین نسبت به آن ها می تواند در افزایش تمایل آن ها به مراجعه به روان پزشک و درمان سریع این اختلال بینجامد. دکتر سلطانی فر هشدار می دهد والدین هرگز نباید تصور کنند می توانند با عوارض این اختلال در کودک کنار بیایند و او را تحت معالجه روان پزشک قرار ندهند زیرا طیف عوارض به قدری دامنه دار و گسترده است که می تواند آینده کودک و حتی محیط پیرامونش را تحت تاثیر قرار دهد.او می افزاید: بخشی که کودک بیش فعال درمان نشده در آن ضربه می خورد، تحصیلات است. کودکی که دچار بیش فعالی و نقص تمرکز و توجه است، نمی تواند عملکرد مناسبی در مدرسه داشته باشد و دائما با معلم و والدین خود درگیر است. او با وجود داشتن بهره هوشی مناسب به تنبلی و کودنی متهم می شود. والدین تصور می کنند فرزند آن ها به درس علاقه ندارد و وقتی تلاش آن ها برای علاقه مند شدن او به درس جواب نمی دهد در مقابل تصمیم او برای ترک تحصیل مقاومت نمی کنند.


از طرف دیگر کودکی که بیش فعال است و از نقص تمرکز و توجه رنج می برد و درمان نشده به سرعت از نظر روان شناختی دچار مشکلات رفتاری می شود زیرا این اختلال در 60 درصد موارد همراه با تحریک پذیری و پرخاشگری است و والدین که در مهار آن ها ناتوان می شوند کم کم از روش های خشن برای کنترل آن ها استفاده می کنند و کودکی لجباز و سرکش تربیت می کنند.


کودک بیش فعال درمان نشده که لجباز و سرکش و نافرمان شود در طول زمان به اختلالی موسوم به «اختلال سلوک» مبتلا می شود و تبدیل به نوجوانی خلافکار که میل به فرار از خانه و مدرسه دارد می شود. او هنجارهای اجتماعی را زیر پا می گذارد و به اموال عمومی آسیب می رساند. لجبازی و سرکشی کودکان در سنین پایین با درمان های دارویی کاملا قابل کنترل است اما در سنین نوجوانی تبدیل به رفتار می شود و به سختی می توان چنین نوجوانی را مهار کرد.بچه های بیش فعال درمان نشده اغلب به دیگران افرادی شرور معرفی می شوند و از کمبود اعتماد به نفس رنج می برند و در خطر آسیب های اجتماعی مثل سوء مصرف مواد قرار می گیرند. بی قراری و ناآرامی آنان باعث می شود به سمت هنجارشکنی وکسب آرامش کاذب از طریق مصرف سوء مواد بروند.خانواده نیز اغلب از درمان نشدن این کودکان آسیب می بیند والدین با هم بر سر تربیت کودک درگیر می شوند و اغلب افسرده و سرخورده می شوند و دامنه تنش های خانوادگی به تشدید علایم بیش فعالی در آن ها می انجامد.


درمان


برخلاف تصور عموم اولین شیوه درمانی در تمام دنیا برای این اختلال درمان دارویی است. این در حالی است که متاسفانه بسیاری از والدین از درمان های دارویی نگران هستند و به همین دلیل درصدد درمان برنمی آیند و مراجعه نمی کنند. باید گفت درمان های دارویی بهترین روش برای اکثر این کودکان است و بهترین دارو نیز داروی محرک سلسله اعصاب مرکزی به نام «ریتالین» است. این دارو کمک می کند که کودک تحرکش کمتر شود آرام تر و حتی کودکانی که به علت نقص در تنظیم حرکات بسیار بدخط هستند، خطشان بهتر شود.


تمرکز و توجه آن ها هم بهتر شود و حتی پرخاشگری و لجبازی آن ها تحت کنترل درمی آید. این دارو در واقع همه علایم اختلال را کاهش می دهد و برخلاف تصور عموم مصرف دارو برای درمان این اختلال به هیچ وجه باعث اعتیاد نمی شود و نگرانی از این بابت وجود ندارد.اما درمان این اختلال بسیار طولانی است و مثلا شبیه عینک زدن یا درمان فشارخون است یعنی تا هر وقت دارو مصرف شود اختلال کنترل می شود و با قطع دارو اختلال سرجایش باقی است. یکی دیگر از داروها آتوماکستین است که باعث بیشتر شدن تمرکز و توجه کودک و کاهش علایم می شود.دکتر سلطانی فر درباره درمان های غیردارویی توضیح می دهد: آموزش شیوه های فرزندپروری به والدین، به آن ها کمک می کند تا دریابند یک کودک بیش فعال چه ویژگی هایی دارد و چطور باید روش های تربیتی صحیح را درباره آن به کار ببرند.


توجه کنید که درمان های غیردارویی به هیچ عنوان به تنهایی کافی نیست و باید به همراه درمان های دارویی به کار رود.برای تکمیل درمان معلمان هم باید با این اختلال آشنایی داشته باشند و تدابیر یا استراتژی های ویژه برای آموزش این کودکان ببینند و حتما باید نسبت به این اختلال آگاهی کافی داشته باشند و ضرورت درمان را مدنظر قرار دهند.این اختلال در صورت شناسایی و درمان در دوران کودکی قابل کنترل است اما همان طور که گفتیم در صورت درمان نشدن صدمات جبران ناپذیری به فرد و جامعه می زند. بزرگسالان مبتلا به ADHD   نیز از رفتارها و عدم کنترل هیجانات خود قابل شناسایی هستند و اغلب در تصمیم گیری های خود تکانشگر هستند یعنی به عاقبت تصمیم گیری خود فکر نمی کنند، عجول هستند، پشتکار لازم ندارند و برای این افراد نیز درمان های دارویی وجود دارد که این اختلال را قابل کنترل می کند.خراسان










   


 


ارسال شده در توسط موسی مباشری

بیش فعالی

این همه تحرک با سرزنش درمان نمی‌شود

اختلال بیش فعالی و کم توجهی، یکی از شایع ترین اختلالات دوران کودکی است که تقریباً پنج درصد کودکان سنین مدرسه را تحت تأثیر قرار می دهد. ویژگی های عمده این اختلال شامل تحرک و فعالیت بیش از حد، تکانشگری و مشکل توجه و تمرکز است. اگرچه موارد فوق رفتارهایی است که تمامی کودکان، مواقعی آنها را از خود نشان می دهند، اما کودکان بیش فعال به درجه ای علائم فوق را نشان می دهند که با عملکرد طبیعی آنها در منزل، مدرسه و ارتباط با همسالان و اطرافیان تداخل ایجاد می کند. این کودکان بطور مکرر توسط والدین، معلمین و اطرافیان به دلیل رفتارهای ناپخته و تکانشی خود سرزنش می شوند که منجر به تأثیرات سوء بر اعتماد به نفس آنها می شود . اختلال بیش فعالی ـ کم توجهی در پسران شایع تر از دختران بوده و صرف نظر از سن تشخیص، شروع بیماری باید قبل از هفت سالگی باشد.

? علائم و مشخصات بالینی

سه ویژگی عمده این اختلال عبارتند از: فعالیت و تحرک زیاد، اختلال در توجه و تمرکز، رفتارهای تکانشی.

? فعالیت و تحرک زیاد

این کودکان اکثر اوقات در حال حرکت و جنب وجوش هستند و به نظر می رسد هیچگاه خسته نمی شوند. لحظه ای آرام و قرار ندارند. اگر قرار باشد لحظه ای بنشینند، مرتب وول می خورند، حتی در خواب نیز ممکن است بی قراری و وول خوردن آنها را ببینیم. بیش فعالی در سنین قبل از مدرسه بارزتر و مشخص تر است. آنها مرتب در حال دویدن، راه رفتن، بالا و پائین رفتن روی مبلمان و صندلی ها و... هستند.

? رفتار تکانشی

اکثر کودکان بیش فعال، بدون آنکه به پیامد و نتیجه اعمالشان فکر کنند، دست به انجام کاری می زنند. اگرچه آنها ممکن است بارها نتیجه منفی اعمال خود را ببینند، ولی باز درس عبرت نمی گیرند و این موضوع از سوی والدین و اطرافیان به گونه ای تعبیر می شود که آنها لجباز و نافرمان هستند و رفتارهای آنها تعمدی و برای اذیت و آزار اطرافیان است. در حالی که مشکل اصلی آنها عمل کردن قبل از فکر کردن و سنجیدن آخر و عاقبت کار است. کودکان بیش فعال در رعایت نوبت و انتظار کشیدن برای رسیدن به چیزی مشکل دارند، وسط صحبت دیگران می پرند و نمی توانند صبر کنند تا صحبت طرف مقابل به اتمام برسد.

? مشکل توجه و تمرکز

این کودکان نمی توانند روی یک محرک طبیعی که از اهمیت خاصی برخوردار است تمرکز کنند و حواسشان مرتب به محرک های بی اهمیت محیطی پرت می شود. در نتیجه در کلاس درس نمی توانند حواس خود را به گفته های معلم بدهند. به نظر می رسد اصلاً گوش نمی دهند و زمانی که باید به محتوای صحبت های معلم توجه کنند، مشغول انجام کار دیگری هستند یا با چیزی بازی می کنند. در دروسی مثل دیکته که نیاز به توجه و تمرکز بیشتری دارد، معمولاً مشکلات بیشتری را نشان می دهند. این کودکان وقتی به سنین نوجوانی می رسند، به علت فراموشکاری به عنوان افراد بی حواس و سهل انگار از آنها نام برده می شود. در هنگام مطالعه و انجام فعالیت ها به فکر و رؤیا فرو می روند و نمی توانند کار خود را به پایان برسانند. افراد بی نظمی هستند که نامنظمی در اتاق، کمد لباس ها، میز تحریر، و... آنها نمایان است. موارد فوق سه مشکل اصلی است که در کودکان بیش فعال و کم توجه دیده می شود. هرچند ممکن است کودکی همه علائم فوق را نداشته باشد، ولی مشکلات گوناگونی که کودک با آنها دست به گریبان است، تأثیر منفی بسزایی در ارتباط کودک با معلم، همکلاسی ها، والدین و اطرافیان بر جای می گذارد. کودک مرتب از پیرامون خود پیام های منفی دریافت می کند، پیام هایی که شخصیت و اعتماد به نفس او را در هم می کوبد. همچنین بیماری باعث افت عملکرد تحصیلی کودک می شود و آینده تحصیلی و شغلی او را تحت تأثیر قرار می دهد.

? علت اختلال بیش فعالی - کم توجهی

نمی توان پاسخ قطعی و دقیقی برای این سؤال داد. نمی توان مانند بسیاری از بیماری های دوران کودکی، ویروس یا میکرب مشخصی را برای آن پیدا کرد. احتمالاً تعدادی از عوامل مختلف در ایجاد بیش فعالی کودک درگیر هستند. مطالعاتی انجام شده که به بعد ژنتیک این بیماری اشاره دارند. کودکی که مبتلا به بیش فعالی است چهار برابر بیشتر احتمال دارد که یکی از افراد خانواده اش مثل او مشکل مشابهی داشته باشند. اگر چه نقش ژن خاصی در این بین پیدا نشده است، ولی مغز این کودکان تفاوت های ظریفی را در ساختار و عملکرد نشان می دهد و تأثیر داروهای معینی بر این کودکان نشانگر آن است که به نوعی ترکیب شیمیایی مغز این کودکان متفاوت است. اگر چه ماهیت این تفاوت ها به خوبی مشخص نشده است. تبلیغات زیادی در مورد تأثیر غذاها و آلرژی غذایی بویژه آلرژی نسبت به مواد افزودنی غذاها مانند رنگ ها و نگهدارنده ها در بیش فعالی وجود داشته است. فرزند پروری بد و معیوب منجر به بیش فعالی نمی شود، اما شیوه های تربیتی و پاسخ دهی والدین کاملاً بر رفتار کودک تأثیر می گذارد، بسیاری از این کودکان مستعد اختلالات رفتاری گسترده ای هستند. بدیهی است روش های انطباقی مؤثر در پیشگیری از مشکلات رفتاری همراه مؤثر است.

? آینده کودکان بیش فعال

برخی موارد مشکلات همراه با این اختلال در سراسر زندگی شخص ادامه پیدا می کند. هرچند این کودکان در دوره بزرگسالی همه علائم مربوط به بیماری را ندارند و از پرتحرکی آنها کاسته شده است، ولی مشکلات توجه و تمرکز و رفتارهای تکانشی آنها ادامه دارد. در عده ای از این کودکان نیز با رسیدن به سن ?? سالگی علائم آنها بهبود پیدا می کند و عملکرد طبیعی در حوزه های مختلف رفتاری، اجتماعی و تحصیلی پیدا می کنند. در کسانی که بیماری ادامه پیدا می کند نیاز به ادامه درمان نیز وجود دارد. به نظر می رسد عمده مشکلات این کودکان با ورود به مدرسه آغاز می شود؛ مکانی که در آنجا انتظار نظم، انضباط، پیشرفت تحصیلی، ارتباط مناسب با همسالان، پیروی از دستورات معلم و انجام تکالیف مدرسه می رود. از آنجا که مطالعه، خواندن و نوشتن، گوش فرادادن به صحبت های معلم نیازمند تمرکز، توجه، قرار و آرامش کافی است و این کودکان در این زمینه ها مشکل دارند، در نتیجه درس خواندن برای آنها تبدیل به معضلی می شود که به راحتی قابل حل نیست، ساعات انجام تکالیف درسی در منزل ساعات طولانی کشمکش بین پدر و مادر و کودک است. کودکی که ساعت های زیادی را به بازی و فعالیت می پردازد، از نیم ساعت انجام دادن تکالیف درسی بیزار است. در کلاس درس زمانی که سایر دانش آموزان مشغول یادگیری مطالب جدید هستند و به صحبت های معلم گوش می دهند، آنها مشغول حرف زدن با بغل دستی، بازی کردن و یا بازی کردن با کتاب، مداد و سایر وسایل هستند. افت درسی و پیشرفت تحصیلی، آینده شغلی این کودکان را تحت تأثیر قرار می دهد، از طرفی دیگر بزرگسالان شاغل با این اختلال، در شغل خود با مسائل و مشکلات بیشتری دست به گریبان هستند. اتاق کار آنها نامنظم و شلوغ است، برای شروع کار و به اتمام رساندن آن مشکل دارند، همیشه ممکن است کارهای زیادی را شروع کنند، اما نیمه تمام رها کنند، در نتیجه طرح های ناتمام در بین کارهای آنها زیاد دیده می شود، فراموشکار هستند و به قرارهای کاری خود دیر می رسند و از دید دیگران اینها افرادی بدقول هستند. امکان ابتلا به اضطراب، افسردگی، اختلال سلوک، اختلال ایذایی مقابله ای، سوء مصرف مواد، پرخاشگری و سایر اختلالات رفتاری در کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی ـ کم توجهی در صورت مداخله نکردن مناسب زیاد است. رعایت نکردن نوبت، رعایت نکردن قوانین بازی، پیروی نکردن از دستورات، بر هم زدن نظم و رفتارهای تکانشی در این کودکان باعث می شود که ارتباط آنها با همسالان، والدین و بزرگ ترها تحت الشعاع قرار گیرد. آنها از جمع دوستان خود طرد می شوند و پیام های منفی که مرتب از پیرامون خود دریافت می کنند، اعتماد به نفس این کودکان را لطمه می زند و آنها را مستعد افسردگی و اضطراب می کند.

? درمان

بنا به دلایل فوق و دلایل بی شمار دیگر، اختلال بیش فعالی ـ کم توجهی باید درمان شود. هدف از درمان کاهش علائم این بیماری است تا حدی که کودک آشفتگی کمتری را در زندگی روزمره خود متحمل گردد و عملکرد تحصیلی و ارتباطی کودک بهبود یابد. درمان این کودکان شامل دو دسته کلی درمان های دارویی و غیردارویی است.

? درمان دارویی

شایع ترین و مؤثرترین داروهایی که در درمان این اختلال به کار می رود شامل داروهای محرک است. این داروها در ?? تا ?? درصد کودکان بیش فعال ـ کم توجه مؤثر است و باعث بهبودی علائم اصلی این اختلال می شود، عملکرد تحصیلی و ارتباطی کودک را بهبود بخشیده و از اضطراب و نگرانی والدین می کاهد. این داروها ممکن است در بعضی از کودکان اثرات بی اشتهایی و کم خوابی ایجاد کند که نگران کننده نبوده و می توان با ترفندهای مناسب، این اثرات سوء را به حداقل رساند.

? درمان های غیر دارویی

درمان های غیر دارویی که اکثراً همراه و در کنار درمان های دارویی استفاده می شوند، بیشتر بر اختلالات رفتاری همراه با بیش فعالی ـ کم توجهی مؤثرند و شامل درمان های شناختی، رفتاری و آموزش والدین است. بدیهی است آموزش والدین در مورد چگونگی بیماری فرزندشان، رفتارهای مثبت کودک، بکار نبردن شیوه های نامناسب تنبیهی و... می تواند هم برای کودک و هم برای خانواده او مؤثر باشد.


ارسال شده در توسط موسی مباشری

تربیت جنسی کودکان ونوجوانان
بازی آموزشی دبستان
راههایی برای افزایش بهره هوشی کودکان
سئوالات زمان خواستگاری
کتب مجانی
روش های علاقمند کردن فرزندان بایکدیگر
ناسزاگویی ‌کودکان
روانشناسی رشد کودکی
دزدی در کودکان
چگونه با کودکان حرف بزنیم ؟
چپ دستی یا راست دستی
تربیتی برای همه فصول
بیش فعالی
چگونگی ارتباط با بچه ها
پیوندهای عاطفی بین کودک و والدین
به بچه ها التماس نکنید !
توجه خنثی
دروغگویی کودکان
نکته ها و توصیه های تربیتی کودکان
آموزش نظم و انظباط
مسئولیت پذیرى
سرگرم کردن کودکان
اعمال نکات تربیتی
ترس های کودکان
نقش مادر در اجتماعی شدن فرزندان
قوانین طلایی زندگی
راههای تقویت و بهبود روابط میان همسران
راههای ارتقای زبان جسمانی
ده خطای همسران
نشانه های یک رابطه ی موفق زناشویی
رفتار وعادات خوب زنان
راههای ایجاد اختلاف بین همسران
ده نکته اساسی برای مردان
اصول ایجاد شادی در زندگی توسط زنان
بایگانی
افت تحصیلی و مردودی
چگونه هوش کودکان را تقویت کنیم ؟
بزرگان دین و تربیت فرزند
چگونگی گفتگو با فرزندان
10 روش برای افزایش رضایت از زندگی
چگونه پدر خوبی باشم ؟1
تشویق فرزندان به انجام تکالیف درسی
مواظب باشید اینا رو به بچه ها نگنید !
جوانانی سالم تحویل جامعه بدهیم
انواع خانواده در تربیت فرزندان
نحوه برخورد با طردشدگی از طرف والدین
مطالبی درباره ناتوانی در یادگیری
ساده ترین راه های درمان و کاهش افسردگی
قدردانی
مهارتهای زندگی
چگونه مذاکره کننده بهتری باشیم
ارتقاء سلامت روان زنان
مادران شاغل و ارتباط با فرزندان
استرس در دانش آموزان
قدرت تأثیر سخنان مثبت
پرخاشگری و نافرمانی فرزندان
چگونگی انتقاد از نوجوانان
َتربیت مشترک – در واقع چه می باشد ؟
فوت و فن های شوهرداری
راهنمایی در ازدواج
روش کنترل استرس
20نکته جالب
سلامتی در 8 حرکت
روش مسئولیت پذیری فرزندان
10 راه کنترل خشم
ده نکته مهم در روش تربیت اخلاقی
مهارت های همسر داری
زبان زنان و مردها
بهترین باشیم
هفته پیوند اولیا و مربیان
فواید ازدواج
بهداشت دهان ودندان
استرس وراههای مقابله با آن
تربیت فرزندان
مهارتهای زندگی
شب ادراری ودرمان آن
چگونه مذاکرهکننده بهتری باشیم
چگونه انتقاد کنیم تا نتیجه بگیریم
اهمال کاری و راههای غلبه بر آن
انواع شخصیت ها در ارتباطات
مهارت های زندگی
مهارتهای زندگی در آیات وروایات
بهداشت روانی

سفارش تبلیغ
ابزار بهینه سازی سایت
ابزار بهینه سازی سایت